Άλλες επαναστατικές Σημαίες
Με την έναρξη της Επανάστασης πολλοί ύψωσαν λευκές σημαίες με κόκκινο σταυρό, όπως οι Καλαρρυτηνοί της Ηπείρου και ο προαναφερθείς Ανθιμος Γαζής στις Μηλιές του Πηλίου (7-5-1821). Αλλοι ύψωσαν λευκές με τον Άγιο Γεώργιο, όπως ο Εμμανουήλ Παπάς, ο φημισμένος Θεσσαλός οπλαρχηγός Μήτρος Λιακόπουλος, ο Γάτσος και πολλοί άλλοι αγωνιστές. Ο Αθανάσιος Διάκος προσέθεσε και την επιγραφή "Ελευθερία ή Θάνατος". Οι τρεις συνοικίες της Λιβαδειάς είχαν διαφορετικές σημαίες! Η πρώτη με την Παναγία, η δεύτερη με τον Άγιο Γεώργιο και η τρίτη με τον Άγιο Δημήτριο. Οι φημισμένοι οπλαρχηγοί της Πελοποννήσου Βαρβιτσιώτες ύψωσαν σημαία με τα χρώματα του Υψηλάντη αλλά με γαλάζιο σταυρό στο κέντρο. Η σημαία του Δημητρίου Πλαπούτα ήταν λευκή με γαλάζιο σταυρό. Στις τέσσερις γωνίες (σύμφωνα με μια άποψη) ήταν γραμμένα τα γράμματα ΙΧΝΚ (Ιησού Χριστέ Νίκα). Παρόμοια ήταν και η σημαία των Μανιατών επαναστατών, με τη διαφορά ότι πάνω από τον σταυρό υπήρχε η σπαρτιατική προσταγή "'Η Ταν ή Επί Τας" και κάτω από αυτόν η επιγραφή "Νίκη ή Θάνατος" (υπάρχει διχογνωμία μεταξύ των ερευνητών ως προς το κατά πόσον οι επιγραφές αυτές είναι σύγχρονες της σημαίας ή αποτελούν μεταγενέστερες προσθήκες). Η σημαία των επαναστατών από τα περίχωρα της Αθήνας είχε δύο όψεις. Η μια ήταν λευκή με κόκκινο σταυρό στη μέση, μια κουκουβάγια στο πάνω αριστερό μέρος, δύο μάτια (προφανώς του Δημιουργού, ο οποίος βλέπει και στηρίζει τον δίκαιο αγώνα των Ελλήνων) και την προτροπή της Σπαρτιάτισσας μητέρας: "'Η Ταν ή Επί Τας". Η άλλη πλευρά είχε 16 κόκκινες ταινίες, όσες και οι στήλες στα σύμβολα της Φιλικής Εταιρείας. Ο Μάρκος Μπότσαρης είχε λευκή σημαία με κυανό σταυρό πλαισιωμένο από δάφνη (σύμφωνα με άλλες πηγές η σημαία έφερε επίσης την εικόνα του Αγίου Γεωργίου και την επιγραφή "Ελευθερία-Θρησκεία-Πατρίς").
Η οικογένεια των Μποτσαραίων διέθετε και μια σημαία - δώρο από την αυτοκράτειρα της Ρωσίας Μεγάλη Αικατερίνη. Αυτή ήταν κατασκευασμένη από μετάξι σε χρώμα κίτρινο και κεντημένη με κόκκινη μεταξωτή κλωστή, με αμφιπρόσωπη παράσταση των Αγίων Γεωργίου και Δημητρίου. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε κατά τον πόλεμο εναντίον του Αλή πασά και αργότερα στο Μεσολόγγι. Κατά τη διάρκεια της Εξόδου πέρασε στα χέρια του Κίτσου Τζαβέλλα. Το 1832 κάτοχός της έγινε ο Κώστας Βεΐκος και το 1850 επεστράφη στον Τζαβέλλα για να καταλήξει, τελικά, στην οικογένεια Μπότσαρη. Σήμερα η ιστορική αυτή σημαία ανήκει στον πρέσβυ ε. τ. Νότη Μπότσαρη. Η αριστοκρατική οικογένεια των Καλλέργηδων από την Κρήτη, η οποία αντλούσε την καταγωγή της από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά, χρησιμοποίησε ως σημαία τo οικόσημό της, εννέα παράλληλες κυανές και λευκές γραμμές με λευκό σταυρό σε γαλάζιο επίπεδο στην πάνω αριστερή γωνία και με την επιγραφή "Εν Τούτω Νίκα" (σύμφωνα με άλλες πηγές στη σημαία υπήρχε και η απεικόνιση ενός αετού).
Το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο διαθέτει ακόμα τη σημαία του Ηλία Μπισμπίνη, η οποία χρησιμοποιήθηκε κατά την πολιορκία του Μυστρά. Είναι λευκή, με τον Αγιο Γεώργιο στο κέντρο και τον προφήτη Ηλία στο άνω δεξιό μέρος, επιπλέον δε περιέχει διάφορες αλληγορικές παραστάσεις και σύμβολα (π.χ. το άγρυπνο μάτι του Δημιουργού). Η Σημαία της διοίκησης ανατολικής χέρσου Ελλάδος
Στις 19 Ιανουαρίου 1822, με τη σύσταση της Διοίκησης Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος, καθιερώθηκε σημαία που έφερε τρεις κάθετες γραμμές (πράσινη, λευκή, μαύρη) και τρεις αλληγορικές παραστάσεις: τον σταυρό (πίστη και ελπίδα για επιτυχή κατάληξη του δίκαιου Αγώνα), τη φλεγόμενη καρδιά (αγνότητα του σκοπού της Επανάστασης και φλόγα για την ελευθερία) και την άγκυρα (σταθερότητα στον επιδιωκόμενο σκοπό και απόφαση για θυσία). |
